Hassan Bahara
Een verhaal uit de stad Damsko
(2006)
Van Gennep
239 pagina's
€ 16.00
ISBN 9789055156931
Steun Recensieweb en koop dit boek bij Athenaeum (24-uurslevering)
oordeel
(4/5)
Het bossen van fokking tatta’s
door Willeke Herwig-Donker, 2 mei 2006
‘“W-w-wat de fok was dat?” vraagt Kader stotterend. “Wat denk je dat het was?” roept Kamal. “Die man had een fokked op leven en heeft er een eind aan gemaakt. Zulke shit gebeurt elke dag. Had-ie maar wat Seroxat geslikt, dan zou-ie nu misschien nog leven.”’
Het bovenstaande fragment is afkomstig uit Een verhaal uit de stad Damsko, het debuut van Hassan Bahara. Het is een verhaal over de 17-jarige Amsterdamse scholier Kader Zeroual uit vier havo. Kader is afkomstig uit een migrantengezin, zijn moeder spreekt geen Nederlands en zijn vader weet van zijn kinderen niet hoe oud ze zijn en waar ze op school zitten. Zijn verhaal is het verhaal van veel jongens uit migrantengezinnen: hij heeft geen binding met de stad waar hij is geboren en moet zonder steun van zijn ouders zijn eigen weg vinden.
Het gaat dan ook niet goed met hem. Hij krijgt ruzie met zijn vriendin omdat hij niet kan zeggen wat er met hem aan de hand is, gebruikt drugs en antidepressiva, drinkt veel alcohol en spijbelt van school. Hij wordt ontslagen vanwege brutaal gedrag tegen zijn chef en slaat op een schoolfeest een lerares in elkaar. Het dieptepunt wordt bereikt wanneer hij samen met een jongen die in drugs handelt een belwinkel overvalt.
In het leven van Kader en zijn vrienden speelt de (gangsta-)rapper Tupac Shakur een belangrijke rol. Deze rapper, die in 1996 zou zijn doodgeschoten, is voor hen een soort goeroe. Zoals veel fans geloven ook Kader en zijn ‘gaps’ niet dat hij echt is doodgeschoten, maar dat de moord door Tupac zelf in scène is gezet. Kader begint echter steeds meer te twijfelen aan Tupac. Dit tot grote verbijstering van zijn vrienden:
‘”Zijn muziek is wat, gozer?” vraagt Samir ongeduldig. “Zijn muziek is… ehm…” Hij haalt diep adem en in één zucht zegt hij: “Fokked op, net als zijn leven fokked op was en wij zijn net zo fokked op omdat wij naar zijn fokked op muziek luisteren.” Stilte. “Dat denk ik.” Hij kijkt weer in zijn kaarten. De anderen staren hem met open mond aan, dan kijken ze naar elkaar en Samir zegt: “Je maakt een grap, toch? Zeg me dat je een grap maakt.”’
Maar Kader maakt geen grap. Een paar dagen later scheurt hij een poster met een afbeelding van Tupac in kleine snippertjes. Het verdwijnen van het geloof in Tupac is kenmerkend voor de ontwikkeling die Kader doormaakt: steeds meer zekerheden verdwijnen en hij gelooft niet meer in het leven.
De thematiek van het verhaal doet denken aan De avonden van Gerard Reve in een eigentijds jasje. In Reve’s meesterwerk staat de naoorlogse leegheid en bestemmingsloosheid van het leven centraal. Deze bestemmingsloosheid en leegte, hetzij anno 2006, is ook het thema dat naar voren komt in Een verhaal uit de stad Damsko. Kader ligt op bed, hij hangt rond met zijn vrienden, blowt, drinkt en speelt computerspelletjes. Hij heeft geen begeleiding en geen doel.
Kader en zijn vrienden gebruiken onderling de zogenaamde straattaal, die een goede weergave geeft van de manier waarop de jongens met elkaar en met anderen omgaan. Achterin het boek is een verklarende woordenlijst te vinden, waarin één op de zes woorden de betekenis ‘neuken’ heeft. Andere woorden zijn ‘bossen’ wat staat voor ‘in elkaar slaan’, ‘piepa’ voor ‘vuurwapen en ‘tatta’ voor ‘Nederlander’.
Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.
Het voortbestaan van Recensieweb mogelijk maken? Steun ons.
