L.H. Wiener
De verering van Quirina T.
(2007)
Contact
288 pagina's
€ 22.50
ISBN 9789025428334
Steun Recensieweb en koop dit boek bij Athenaeum (24-uurslevering)
oordeel
(3/5)
elders op recensieweb
recensie van De verering van Quirina T.
recensie van Dierenverhalen
‘Om de wastafel uit de vloer te trekken.’
recensie van Shanghai Massage
Schaduwjury: Verbazing troef, verwondering wint
opiniestuk
opiniestuk
Schaduwjury: Los van deze tijd
opiniestuk
Op zoek naar de redding
door Leon Hoekstra, 6 september 2006
Deze recensie is een juryrecensie in het kader van de schaduwjury voor de AKO-Literatuurprijs 2006.
De in Amsterdam geboren auteur en docent L.H. Wiener is geen nieuweling in het vak. Al in 1967 verscheen zijn eerste verhalenbundel, Seizoenarbeid genaamd. Hoewel hij sindsdien is blijven schrijven kwam zijn doorbraak pas zesendertig jaar later, toen zijn roman Nestor werd onderscheiden met de Ferdinand Bordewijkprijs, die jaarlijks wordt uitgereikt aan de schrijver van het beste Nederlandstalige prozaboek. In 2005 kwam ‘De verering van Quirina T.’ op de markt, waarin Wiener doorgaat op dezelfde persoonlijke thema’s die eerder in Nestor een belangrijke rol speelden.
De roman speelt zich af in de gedachten en herinneringen van het sterk op Wiener lijkende personage Victor van Gigch. Het verhaal wordt verteld vanuit het standpunt van deze Victor, afwisselend tussen jeugdherinneringen en recentere herinneringen, waardoor fantasie en werkelijkheid door elkaar lopen. Dit heeft als gevolg dat men direct toegang heeft tot persoonlijke gedachten en dromen van de verteller, die gaan over haat en liefde, seks en moord. Zo komen er veel gevoelens aan het daglicht waarvan de oorzaak pas later duidelijk wordt. In het begin kan dat tot verwarring leiden, maar tegelijkertijd maakt het de flashbacks tot belangrijke puzzelstukken die samen het verhaal vormen. Bovendien verdiept dit procédé het inzicht in de gesprekken tussen Victor en de andere personages.
Terugkerende thema’s zijn vrouwenhaat, gekoppeld aan wraak, en de vader van de hoofdpersoon, die zelfmoord heeft gepleegd. De eerste zin na de proloog, een omschrijving van de hoofdpersoon, laat al zien hoe belangrijk de rol van de vader in dit boek is: “Ik ben geboren als de plaatsvervanger van een vermorzelde vader, als de verloren zoon van een voor eeuwig vluchtende man.” In veel van de jeugdherinneringen van Victor is te zien hoe de vader steeds meer van zijn omgeving afgezonderd raakt, wat uiteindelijk tot zijn dood zal leiden. Door deze afzondering hebben Victor en zijn vader weinig contact met elkaar, wat bij zal dragen aan Victor’s eigen vervreemding van de samenleving, die hij “de mist der mensen” noemt. Uit deze mist komen de mensen naar voren die een rol spelen in zijn leven, zoals de achtendertigjarige Catharina, op wie de twaalfjarige Victor stapelverliefd wordt.
Ondanks de boze en sombere instelling die in het hele verhaal doorklinkt – ‘Het leven is mooi, maar men moet leren hoe het te vergallen’ – is het niet moeilijk je in te leven in het personage Victor van Gigch. Dit is te danken aan de manier van vertellen en de terloopse uitweidingen over onderwerpen als het belang van Winnie the Pooh voor de literatuur en of de doodstraf wel of niet te rechtvaardigen is. Ook slaagt Wiener erin de spanning erin te houden tot het eind, waar in een vernietigend gesprek de onbetrouwbaarheid van het menselijk geheugen blijkt.
Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.
Het voortbestaan van Recensieweb mogelijk maken? Steun ons.
