Bart van Lierde
Mokerslag
(2006)
Nieuw Amsterdam
256 pagina's
€ 16.50
ISBN 9046801365
oordeel
(1/5)
elders op recensieweb
Web van voorspelbaarheden en clichés leest best lekker
recensie van Luister niet naar Robert Blake
recensie van Sprong naar de hemel
recensie van 160 kilo
Op weg naar een onherroepelijk eind
door Liesbeth Vries, 12 december 2006
Bart van Lierde is een rasechte uitgeverij- en genrehopper. Zijn historische debuutroman Violist van de duivel publiceerde hij bij uitgeverij Meulenhoff. De jeugdroman De dief met duizend gezichten verscheen bij Vassallucci, de thriller Luister niet naar Robert Blake bij L.J. Veen en Sprong naar de hemel bij uitgeverij Van Gennep. Zijn laatste boek Mokerslag kwam uit – er blijven nog maar weinig uitgeverijen over – bij uitgeverij Nieuw Amsterdam.
In Mokerslag is de hoofdpersoon, Yoeri, een twaalfjarige jongen en in worsteling met zichzelf en zijn omgeving. Niet geheel onlogisch, want Yoeri groeit op tussen een heleboel vuren. Zijn vader is een tiran binnen het gezin. Hij mishandelt zijn vrouw, verwent en misbruikt zijn dochter Lies. Yoeri wordt zowel geestelijk als lichamelijk mishandeld. De moeder neemt het zoveel mogelijk voor hem op en uiteindelijk zal dat de basis blijken voor een morbide plan. Want wat als hij zijn vader nu eens vermoordde met een moker? Dan is iedereen toch van alle ellende af? Vanaf dat moment – en we zijn pas één pagina onderweg – is het aftellen naar het onherroepelijk einde van Yoeri’s vreugdeloze bestaan als kind. Hij komt in een neerwaartse spiraal terecht als uiteindelijk ook zijn moeder het niet meer voor hem op kan nemen, zijn schoolvriendje hem laat vallen en zijn rijke buurjongen hem niet met geld kan belonen voor een klus. Op deze laatste afwijzing vindt Yoeri direct een oplossing en kan hij eindelijk de moord plegen die hij al zolang in de planning heeft. Vanuit de gevangenis stelt Yoeri zijn herinneringen op schrift, wat uiteindelijk resulteert in Mokerslag.
Van Lierde lijkt zoekende en dit is ook merkbaar in zijn nieuwste pennenvrucht. Zijn zoektocht uit zich niet alleen in de verschillende genres waarin hij zijn auteursschap probeert vorm de geven, maar ook in het feit dat hij zijn eigen schrijfstijl nog niet gevonden heeft. Van Lierde kijkt af (meer is het niet) bij de grootmeester Vladimir Nabokov en zijn boek Lolita. De hoofdpersonen in beide werken proberen de lezer mee te trekken in een afwijkend brein, een maalstroom van begrijpelijke gedachten dat tot onbegrijpelijke daden kan leiden. Maar waar Nabokov je compleet mee kan voeren in de geest van een man met een ongepaste seksuele afwijking, daar bereikt Van Lierde exact het tegenovergestelde. Yoeri’s weg naar het lot irriteert, voornamelijk omdat zijn schepper met man en macht zijn lezer bij de les probeert te houden. Het verhaal móét ons meesleuren en Van Lierde meent dit te kunnen bereiken door om de zoveel pagina’s een cliffhanger achter te laten om zo de lezer op een vals spoor te zetten en een spanningsboog te creëren. Maar wat gebeurt er nu eigenlijk tussen deze cliffhangers? Niets, want de tekst daartussen bestaat voornamelijk uit hints naar het einde en eindeloze herhalingen.
Bart van Lierde is er duidelijk nog niet uit hoe nu precies te schrijven, in welke stijl, in welke vorm, in welk genre en bij welke uitgeverij. Fantasie heeft hij wel en zijn schrijflust is nog groter, maar de resulterende overdaad aan publicaties lijkt de kwaliteit ervan te schaden. Daarmee vestigt hij zijn reputatie als auteur wellicht op een verkeerde manier.
Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.
