Herman Keppy
Flat river flamingo
(2006)
Conserve
180 pagina's
€ 17.50
ISBN 9789054292234
Steun Recensieweb en koop dit boek bij Athenaeum (24-uurslevering)
oordeel
(2/5)
Herman Keppy is Joris Driepunter in Flat River Flamingo
door Luuk van Huet, 16 december 2006
Een van de gouden regels in de literaire kritiek is dat je een personage uit een roman niet mag extrapoleren naar de schrijver van het epistel. Veel mensen vinden dus dat je personages die Giph heten nooit mag vergelijken met de schrijver Giphart, net zoals de Douglas Coupland die in J-Pod opduikt compleet los staat van de schrijver Douglas Coupland. Mijn persoonlijke filosofie is echter: als het eruit ziet als een eend, loopt als een eend en kwaakt als een eend, zal je niet te maken hebben met een vogelbekdier.
Dus als auteur Herman Keppy expliciet op de achterflap van Flat River Flamingo zegt dat ‘de personen in dit boek misschien karaktertrekken en fysieke gelijkenis ontlenen aan mensen die hij heeft gekend’, maar daar blijft het bij, dit is een roman, fictie, en we Keppy himself basketballend op de cover zien staan in zijn jonge jaren (of de foto voor of na zijn eigen studie/sportverblijf in de VS is genomen is onduidelijk), neem ik aan dat we wel degelijk een roman voor ons hebben liggen van autobiografische aard.
Onze protagonist is de Molukse Amsterdammer Martin Selano, die de hoofdstad ontvlucht om te gaan basketballen in de titulaire stad in de Zuidelijke staat Missouri. Stad is misschien een groot woord voor de overwegend rurale omgeving, die tevens gekenmerkt wordt door raciale tegenstellingen tussen de blanke ‘rednecks’ en de zwarte bevolking. Martin raakt bevriend met een aantal Afro-Amerikaanse teamgenoten, en gaat zich sterk met hen identificeren. Naast basketbal gaat het boek ook over het liefdesleven van Martin, en alhoewel hij zijn lot veelvuldig beklaagt, weet hij toch een handvol verschillende dames te scoren in de negen maanden die het boek beslaat. Ik weet niet of dat veel is voor de jaren tachtig aangezien ik in het eerste decennium van mijn leven nog niet bijster seksueel actief was, maar Martins zelfingenomen liefdesverdriet en de ietwat vrouwonvriendelijke ondertoon als hij het over enkele van zijn veroveringen heeft maken hem niet bijster beklagenswaardig.
Dit alles onderbreekt Martin te pas en te onpas met ‘opmerkelijke wetenswaardigheden over het gebied nabij de Mississippi’. De narratieve flow gaat er zo wel uit, maar goed, daar valt nog mee te leven.
Nee, het grootste probleem aan het boek is ook niet zozeer het feit dat Martin een zelfingenomen lul lijkt, maar vooral dat de schrijver Keppy Martin niet genoeg zelfreflectieve vermogens mee heeft gegeven. Martin is zo verontwaardigd over de discriminatie van de zwarte Amerikanen dat hij ze onvoorwaardelijk steunt. Niet alleen velt hij nauwelijks een oordeel over de overspeligheid van zijn zwarte teamgenoten, hij helpt ze actief bij een brandstichting in een redneck-kroeg en de inbraak in de schoolwinkel. Dat hij niet kritisch is over het drugsgebruik is nog te begrijpen gezien Martins eigen recreatieve houding, maar voor iemand die Amsterdam mede ontvlucht vanwege de negatieve sfeer in de kraakscčne, zijn die oogkleppen op zijn zachtst gezegd ironisch.
Flat River Flamingo leest over het algemeen heel lekker weg, het is prettig geschreven en de Molukse achtergrond van Martin wordt voor de verandering eens niet op het nostalgische ‘Ons Indië’-voetstuk geheven. Maar de weinig kritische, tot in het gewelddadige bevlogen hoofdpersoon verpest het leesplezier.
Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.
Het voortbestaan van Recensieweb mogelijk maken? Steun ons.
