Natalie Koch
Streken
(2007)
Querido
269 pagina's
€ 17.95
ISBN 9789021433691
Steun Recensieweb en koop dit boek bij Athenaeum (24-uurslevering)
oordeel
(3/5)
andere recensies
Natalie Koch schrijft passie voor muziek je hart in
door Eveline Vink, 7 januari 2007
Chrissie Pagett, jong cellotalent in het eerste jaar van het conservatorium in Londen, krijgt een masterclass van Arthur Bronckhorst, gevierd cellist van middelbare leeftijd. Beiden leven voor, met en door de cello, een wereld zonder hun instrument is niet denkbaar. Natalie Koch, musicologe, beschrijft de band van haar hoofdpersonen met hun muziek met zoveel liefde, het ronkende diepe geluid van de cello gaat vanzelf in je hoofd klinken en je voelt de klankkast resoneren tussen je knieën. De bezielde beschrijvingen van alles wat met de muziek verband houdt –composities, pijn van lange dagen oefenen, optredens- zijn het sterkste punt van deze roman. Misschien ben ik, amateurcelliste die jammerlijk blijft hangen op het niveau van ‘Altijd is kortjakje ziek’, niet bepaald onbevooroordeeld wat dit betreft, maar ach, welke lezer kan ooit over welk boek dan ook wel geheel zonder vooroordeel zijn?
Bronckhorst, de docent, en Chrissie, de grootste belofte uit haar jaar, van de hele opleiding misschien wel; van mijlenver zie je het aankomen. Bronckhorsts carričre loopt ten einde, en Chrissies belofterijke toekomst moet die leegte vullen. Na de masterclass waarin Arthur totaal van zijn stuk gebracht wordt door Chrissies overweldigende talent en toewijding, biedt hij aan haar te helpen bij het studeren voor een auditie. Zijn vrouw laat hij met kerst zitten met al zijn vrienden en collega’s en zijn minnares zet na jaren van verwaarlozing een punt achter de relatie. Maar Arthur heeft het geluk gevonden, Arthur heeft Chrissie.
‘Hij vertelde wat hij had bedacht, dat hij haar groot ging maken als ze bij hem bleef. Hoe mooi en waarachtig het beeld ook was in zijn hoofd, woorden maakten er een bleek aftreksel van. Ik ga je groot maken. Als inkleuren niet lukte, dan maar onderstrepen.’
Deze verhaallijn wordt nu en dan onderbroken om meer informatie te bieden over de verschillende achtergronden en afkomsten van de hoofdpersonen. Chrissies ouders zijn gescheiden, haar vader een lieve zielepoot, haar moeder zo normaal mogelijk. Waar Chrissies talent vandaan komt is een raadsel.
Arthurs vader is een minstens even beroemd cellist als Arthur zelf. Zijn jeugd bestond uit het verwerven van zijn vaders goedkeuring, en dus heel veel en hard oefenen om de top te bereiken. Voor zijn broer Alexander, die om nog onbekende reden verdween, was dezelfde toekomst weggelegd. Gedurende het verhaal over Chrissie en Arthur wordt stukje bij beetje de waarheid over Alexander en Arthur blootgelegd.
Arthurs dromen, daden en beweegredenen vormen samen een geloofwaardig karakter, bij de piepjonge conservatoriumstudente is dat iets minder het geval. Erger dan dat is dat de plot voorspelbaar is, en zo plat en eendimensionaal dat soms het gevoel onstaat dat hier twee verschillende auteurs aan het werk zijn geweest, de musicologe die haar passie voor muziek bijna ongemerkt je hart inschrijft en een beginneling die daar tussendoor in houterige bewoordingen een cliché verhaal vertelt. Mijn advies aan de auteur is: schrijf alleen nog maar over zaken die je net zo raken als muziek, of verdiep je in de dingen waarover je gaat schrijven tot ze je net zo raken als muziek. De goede delen van dit boek tonen namelijk dat Koch wel degelijk weet hoe ze ongrijpbare emoties en troebele drijfveren in mooie originele taal moet gieten, terwijl de niet-muziekgerelateerde stukken het met zoveel minder aandacht hebben moeten doen.
Streken is onevenwichtig van kwaliteit. Het doet me niet reikhalzend uitzien naar Kochs volgende boek, maar roept wel de dringende behoefte op om mijn instrument vaker te bespelen, of weer eens een mooi klassiek concert te beluisteren.
Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.
Het voortbestaan van Recensieweb mogelijk maken? Steun ons.
