Lucas Winnips
Louise Honing
(2006)
Uitgeverij 521
159 pagina's
€ 16.90
ISBN 9789049970338
Steun Recensieweb en koop dit boek bij Athenaeum (24-uurslevering)
oordeel
(2/5)
andere recensies
Korte verhalen over dagelijkse taferelen
door Adina Mulder, 20 januari 2007
‘Dat ze geen armen en benen meer had. Dat ze in een donkere kast leefde, in huis bij een vieze oude man. En dat die vieze oude man haar uit de kast pakte om haar zijn wil op te leggen.’ Zo begint het meest lugubere verhaal uit de debuutbundel van Lucas Winnips, ‘Louise Honing’, waaraan de bundel ook zijn naam ontleent. Het gaat over het leven van een meisje dat een bizarre fantasie heeft, en deze na haar studie werkelijkheid laat worden. Een excentriek verhaal dat je met een naar gevoel én de vraag wie zoiets kan verzinnen, achterlaat.
Lucas Winnips is geen onbekende in de literaire wereld, al enkele malen heeft hij korte verhalen geschreven voor tijdschriften als Nymph en Op ruwe planken. Van de zestien verhalen in Louise Honing zijn er dan ook zes al eerder gepubliceerd.
De bundel heb ik in een paar uur uitgelezen, het ene verhaal intensiever dan de ander. Bij ‘Sector housewarming’ bijvoorbeeld ging ik uit frustratie veel sneller lezen, hopende dat de hoofdpersoon Henry Onetten uiteindelijk voor zichzelf durft op te komen. Winnips beschrijft op een tergende manier de onmacht van Henry om lef te tonen en tegen zijn superieuren in te gaan. Je zou bijna zelf het woord voor hem willen doen. In ‘Bezoek’ zorgt Winnips er juist voor dat ík me aan het eind van het verhaal betrapt voelde: tot in de kleinste details wordt een appartement beschreven en hoe het zou zijn als je daar rondloopt op zoek naar iets waardevols. ‘Maar wie zo brutaal geweest zou zijn om het matras op te tillen, zou geschrokken zijn van de verschillende geluiden. Geluiden die erop wezen dat Jan-Willem Poland thuis dreigde te komen.’
Wat de verhalen in Louise Honing met elkaar gemeen hebben is dat Winnips je toegang geeft tot de psyche van de hoofdpersonen. Je wordt meegevoerd in verschillende situaties, of leert een karakter steeds beter kennen en daardoor ook begrijpen. Wat zou jij bijvoorbeeld doen als je de loterij gewonnen hebt (‘Het Lot’)? Of wanneer niemand in je omgeving je waardeert zoals je bent, zoals in ‘Communicerende vaten’? Uitzondering hierop is ‘Todologie’, dit verhaal komt waarschijnlijk voort uit de filosofische achtergrond van Winnips en is het enige verhaal dat in de ikvorm is geschreven. Zoals de titel al doet vermoeden is het thema van het verhaal dat alles met alles te maken heeft. Lucas Winnips geeft een beschrijving van een filosofiecollege dat hij ooit gevolgd heeft waarbij hij een enorme hekel had aan één van zijn medestudenten.
Een tweede overeenkomst is dat alle verhalen óf een rare wending hebben, óf een onverwacht einde. ‘Afrika’ behelst het verblijf van twee collega’s in een mooi en luxe resort in Zuid-Afrika, een vakantie die eigenlijk volledig naar wens verloopt. Maar de arrogante personages leven zo in hun eigen droomwereld dat ze nooit verwachten dat ze ook maar iets kan overkomen. Bij ‘De gast’ krijgt het verhaal op het einde een zodanig vreemde wending dat het compleet zijn geloofwaardigheid verliest. Door met dit verhaal te beginnen zette Winneps zijn lezers op een verkeerd spoor.
Desondanks is Louise Honing als geheel wel een aardige bundel. Geen enkel verhaal stijgt boven het gemiddelde uit, er zitten zelfs ronduit zwakke schakels tussen. Zo is ‘Water weegt’ over een personage met overgewicht dat zich hiervoor schaamt nogal clichématig. Zwak is ook ‘Agenda van een hond’, waarin op een zeer ergerlijke wijze een absurde vergadering wordt beschreven. Winnips debuteert met ongelijksoortige verhalen waaruit bij vlagen talent spreekt, maar niet voldoende om de auteur als een literaire belofte te kunnen beschouwen.
Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.
Het voortbestaan van Recensieweb mogelijk maken? Steun ons.
