Recensieweb. Nieuwe literatuur. Nieuwe gidsen.

nieuwste recensies

Hoer of heilige

door Willeke Herwig-Donker, 23 mei 2007

Annemiek Schrijver (1964) is bekend als presentatrice van radio- en tv-programma’s. Rachab is haar romandebuut. Op de achterkant van het boek wordt Maarten ‘t Hart geciteerd, die ‘het geheel ronduit spectaculair’ noemt. Volgens hem ‘ontpopt [Schrijver] zich als een geboren schrijfster’. Al bij het lezen van de eerste zin van de roman begint het te dagen waarom ‘t Hart zo enthousiast is: ‘In den beginne was het woord, maar daar is nog weinig van over.’ Vrij citeren uit de Bijbel is een stijl die ‘t Hart ook graag hanteert.

In de loop van het verhaal wordt steeds duidelijker waarom hij zo lovend is over het boek. Beide auteurs hebben de neiging voortdurend bijbelteksten uit hun verband te rukken. Ook het afzetten tegen de gereformeerde achtergrond, waar ‘t Hart beroemd mee is geworden, vinden we duidelijk in Rachab terug.

Rachab is het verhaal van Manon, een jonge logopediste met een traumatisch verleden. Toen ze als kind op school eens een rode strik in haar haar droeg, haalde de meester haar in de klas naar voren en noemde haar in het bijzijn van al haar klasgenoten een hoer. Hij vergeleek haar daarbij met Rachab, de hoer uit het Oude Testament die de verspieders van Jericho verborg voor hun vijanden. Op dat moment sprak de geest van Rachab tot haar door haar pop, die ze altijd bij zich droeg. Manon raakte gefascineerd door Rachab, die niet alleen hoer was maar ook een heilige die de wil van God probeerde te doen. De rest van haar leven zal deze geest steeds tot haar spreken en haar bemoedigen.
Schrijver doet in haar roman wanhopig haar best om het zogenaamde dilemma (‘hoe kan iemand tegelijkertijd slecht en goed, hoer en heilige zijn?’) aan de lezer op te dringen. Manon onderneemt een bizarre zoektocht naar de grenzen tussen goed en kwaad, tussen hoerigheid en heiligheid. Zo stelt ze zich (gratis) beschikbaar als prostituee voor gehandicapte en oudere mannen en geniet ervan zich door zoveel mogelijk mannen te laten uitwonen in een parenclub, onder toeziend oog van haar vriend, een bekende tv-presentator.

Daardoor is het boek niet saai, wel uiterst ongeloofwaardig. Zo komt Manon in de meest bizarre omstandigheden steeds dezelfde figuren tegen. Daarnaast heten twee politieagenten Blauw en Knoop en komen in andere namen ‘toevallig’ veel verwijzingen naar de Bijbel voor (Daniël de Leeuw, van de Tempel, Ismaël). Niet alleen Rachab en Manon doorspekken hun taal met bijbelcitaten, maar ook de andere personages doen dat. Het is allemaal iets te veel om geloofwaardig te zijn. Vooral het slot van het boek, waarin wordt verwezen naar de kruisiging en de opstanding van Jezus, is bizar.

De stijl waarin het boek is geschreven, is ook niet om over naar huis te schrijven. Schrijver gebruikt veel puntjes (…) waardoor het verhaal steeds stagneert. Ook gebruikt ze veel verkleinwoorden.

‘Neem je popje maar mee naar school, had ze gezegd. Wat een geweldig plan! Haar troosteresje. Elke ochtend stopte ze de pop met het brutale snoetje in haar tas en in de klas hevelde ze haar stiekem over naar het kastje dat onder het schoolbankje zat.’

Maarten ‘t Harts enthousiasme over het boek van Schrijver verklaarde ik vanuit het feit dat hij in zijn boeken zich ook graag afzet tegen het reformatorisch-Christelijke geloof. Een groot verschil tussen ‘t Hart en Schrijver is echter dat de boeken van ‘t Hart een goede verhaallijn hebben en boeiend zijn, terwijl je Rachab niet leest voor je plezier, behalve misschien wanneer je een ernstig gefrustreerde ex-christen bent. Maar zelfs dan zal het nog moeite kosten om te genieten van het verhaal, omdat er weinig te genieten valt. Niet van het thema, niet van de uitwerking daarvan en ook niet van de stijl. Als je het dus niet per se moet lezen, laat Rachab dan lekker in de boekhandel staan.

Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.

Het voortbestaan van Recensieweb mogelijk maken? Steun ons.

Dit artikel is geprint van Recensieweb - www.recensieweb.nl.

Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.
Het voortbestaan van Recensieweb mogelijk maken? Steun ons.