Bianca Boer
Troost en de geur van koffie
(2007)
L.J. Veen
198 pagina's
€ 17,90
ISBN 9789020406238
Steun Recensieweb en koop dit boek bij Athenaeum (24-uurslevering)
oordeel
(3/5)
andere recensies
Zoektocht naar troost
door Sabine Marijnissen, 24 juni 2007
Elke zichzelf respecterende schrijver heeft tegenwoordig een eigen webstek. Zo ook Bianca Boer. www.biancaboer.nl vertelt ons alles over wie ze is, wat ze schrijft en wat ze leest. Poëzie en korte verhalen voeren de boventoon op haar website en in mijn handen heb ik haar eerste verhalenbundel: Troost en de geur van koffie.
De kaft van het boek loopt naadloos over in de titel. Een nogal muizig meisje in een oubollig jurkje siert de voorkant. Op tafel een ouderwetse koffiemok met bloemetjesdecor. Niet bepaald de ingrediënten die je verwacht van een jonge, moderne debutante. Het is een boek dat je voorbijloopt in de boekhandel. Ik ben benieuwd of de inhoud dit beeld bevestigd of onderuithaalt.
Het debuut van Bianca Boer bestaat uit acht verhalen die zich afspelen in het fictieve dorp Stittum. We ontmoeten verschillende inwoners uit dit dorp, van mens tot duif. Elk verhaal van Bianca Boer heeft iets beklemmends: de karakters staan naast het leven of ondernemen wanhopige pogingen om er middenin te staan. Alle personages hebben te maken met een verborgen verlangen of een onderhuids verdriet, altijd sluimert er iets onder de oppervlakte.
Troost is een groot thema in alle verhalen; de troost van koffie, je favoriete soapserie of de dagelijkse routine. Soms gaat de troost ten koste van een ander, zoals in het verhaal ‘Gerda’s weekend’. Het nieuwe meisje in de koekjesfabriek moet het ontgelden, om de ik-persoon een beetje troost te verschaffen in haar treurige bestaan.
‘Linda, ieder van ons heeft zijn eigen plek in de kantine. Het staat niet op de rugleuning. Jij bent hier voor het eerst, je kunt op zijn minst afwachten tot iedereen zit. Ik zit daar. Dat heeft een reden. Hoe verder ik bij Anita vandaan zit, hoe beter.Als het tijd is voor koffie, dan wil ik niet van tevoren hoeven bedenken of mijn plek nog vrij is. Alle stoelen zijn gelijk, jij kunt ook ergens anders gaan zitten. Ik zit tussen Fien en Ria in.’
Ondanks jezelf leef je mee met de personages, allemaal personen die een beetje zielig zijn op hun eigen manier.Dit geeft de lezer een unheimisch gevoel, je gaat wensen dat je ze niet had leren kennen, maar tegelijkertijd wordt je meegezogen in hun treurige bestaan.
Boer is bewust uit op medelijden, soms doet ze dit geraffineerd, maar vaak stuurt ze er te direct op aan. De schrijfstijl van Boer benadrukt haar poëtische achtergond. Haar verhalen zitten vol beeldende beschrijvingen en kunstzinnige vergelijkingen. Soms echter wekt juist diezelfde stijl ergernis op, dan vertelt ze teveel informatie, hoe beeldend gebracht ook. Boer laat op die momenten te weinig aan de verbeelding van de lezer over.
Zo wordt in het eerste verhaal vrijwel direct duidelijk dat de hoofdpersoon dementerende is en haar man is overleden. Toch ziet Boer de noodzaak om hierover meerdere malen weinig subtiele hints te geven. Hiermee haalt ze jammergenoeg de ontdekkingsreis voor de lezer weg en is dat niet juist wat lezen zo heerlijk maakt?
Ook de beschrijvingen zijn soms te veel van het goede, zoals de opening van het titelverhaal ‘Troost en de geur van koffie’:
‘De tv gaf een blauwe gloed aan de kamer, een dofblauwe glans aan de overgordijnen, een heldere glimp aan de koffiekopjes en hun schoteltjes en legde een waas over de stoel. Het zat in de lijnen rond haar mond, in de rimpels op haar voorhoofd.’
In sommige verhalen hanteert Boer bijzondere gezichtspunten. Zo bekijken we de wereld in het verhaal ‘Schaal 1:12’ vanuit het oogpunt van een meisjespop die gekocht wordt in een speelgoedwinkel. De kleine drama’s in het poppenleven sluiten haarfijn aan bij het gemis dat het meisje voor wie de poppen zijn bedoeld ervaart. Hierin schuilt de kracht van Boer; het gebruik van originele ideeën en onorthodoxe oogpunten die toch heel herkenbaar zijn.
Boer is een schrijfster met potentie, als ze zich de kunst van het weglaten eigen kan maken. Troost en de geur van koffie is geen boek om voorbij te lopen in de boekhandel. Het is een boek dat hoop biedt voor de toekomstige verhalenbundels van Bianca Boer. En dat is een grote troost.
Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.
Het voortbestaan van Recensieweb mogelijk maken? Steun ons.
