Barber van de Pol
Leonards lijstjes
(2007)
Prometheus
144 pagina's
€ 16.95
ISBN 904460984X
oordeel
(3/5)
Albertines liefde al te poëtisch verwoord
door Eveline Vink, 28 juli 2007
Albertine, een geëmancipeerde Amsterdamse van middelbare leeftijd, wordt verliefd op een Amerikaanse intellectueel. Leonard Goldstein is kernfysicus, maar vooral een reddeloze nerd die zich met to do-lijstjes, top ten-lijstjes, en het veelvuldig raadplegen van de meningen van familie en vrienden ternauwernood staande houdt, want leven is ingewikkeld, en keuzes maken ook. Dan is het al een verademing wanneer je een liefje hebt, want dat is een extra mening, een zeer gewaardeerde mening, waar je de jouwe op kunt baseren.
Ze vertelt het verhaal van deze relatie in retrospect. Het bevalt haar wel om zo’n kneedbare man te hebben, die haar overlaadt met verliefde mailtjes en die intelligente gespreksonderwerpen heeft, al staan die soms ook op lijstjes. De relatie is tot een einde gekomen, regelmatig zinspeelt ze daarop, maar het duurt natuurlijk een boek lang voor we te weten komen hoe dat einde plaatsheeft.
‘Pas in het vliegtuig sloeg de paniek toe. lk staarde in het hemelruim en niemand sprak me aan. Er werd terecht vermoed dat er net in mijn leven iets was stukgegaan. Ik had Claudia, die tot de douane bleef klitten, een hand gegeven. Zo doen we dat in Europa, netjes blijven. Hem negeerde ik zoals hij daar stond, een kleuter die tegen zijn zin heeft teruggeslagen en nu hoopte op goedkeuring.’
Leonards lijstjes is een goed opgebouwd verhaal. Niet heel spannend, maar met levendige hoofdpersonen en een leuke, geloofwaardige en originele climax. Het is geen complex boek, nevenverhalen zijn er niet en de andere karakters eisen weinig aandacht op. Het enige storende in het verhaal is misschien dat een paar vage hints naar de overleden echtgenoot van de ikfiguur de verwachting wekken dat daar later nog iets mee gedaan wordt, wat niet zo is.
Als plezierlezer ben ik een liefhebber van poëtische taal, van woorden waar ze niet horen en daardoor net wat anders uitdrukken, van nieuwe zinnen die nooit eerder geschreven werden. Barber van de Pol is dat vermoedelijk ook. In Leonards lijstjes voert ze die liefde wel erg ver door. De poëtische zinnen van Van de Pol zijn per stuk bekeken vaak best mooi, soms vergezocht, een enkele keer prachtig, maar gezamenlijk vooral héél vermoeiend. En dus was ik, ondanks het onderhoudende verhaal en de grappig-irritante Leonard, opgelucht dat het boek uit was.
‘De invallen en voorvallen regen zich aaneen en allebei leverden we draadjes, door de ander opgepakt. We waren ons elkaar aan het toe-eigenen en registreerden de vorderingen nauwlettend.’
‘Mijn drift uitte zich in een rijstijl die trefzeker was maar ook wild.’
‘Na nog zo’n bitterzoete minuut waarin er tranen dreigen te komen vond ik dat hij beter kon gaan. Het was net een soap zonder de juiste woorden.’
Leonards lijstjes is een leuk verhaal, met de verkeerde woorden geschreven. Misschien wil Van de Pol het ooit nog vertalen naar gewoon Nederlands, zonder al die glitter en roze parasolletjes. Het verhaal zal zonder opsmuk ook overeind blijven.
Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.
