Corine Kisling & Paul Verhuyck
Het leugenverhaal
(2007)
320 pagina's
€ 17.95
ISBN 9789029564908
Steun Recensieweb en koop dit boek bij Athenaeum (24-uurslevering)
oordeel
(3/5)
De legende wordt een spannend boek
door Yvonne Stengs, 2 september 2007
‘Coninc, dit doe ic hu te wetene: Ic hebbe noch selver ende gout. Dat al es in mier ghewout. So vele, dat cume een waghen. Te VII waerven soude ghedraghen!’
Deze woorden spreekt Reynaert, de vos, uit, terwijl hij op het punt staat verhangen te worden. Hij heeft vele misdaden gepleegd, en verdient deze straf absoluut. Maar dan spreekt hij over een grote, prachtige schat en koning Nobel is om. De dollartekentjes schitteren in zijn ogen en Reynaert is vergeven. Hebzucht. Een eigenschap die gevaarlijk kan zijn voor een mens, en afleidt van waar het werkelijk om gaat.
Het leugenverhaal, het eerste gezamenlijke boek van Corine Kisling en Paul Verhuyck, zinspeelt op de leugen die Reynaert vertelt. Want natuurlijk is het verhaal over de schat een leugen van de sluwe vos. Er is helemaal geen schat. Of toch wel? In de historische thriller van Kisling & Verhuyck bestaat de schat van Reynaert wel degelijk. De monnik Rosseel heeft een theorie ontwikkeld over deze schat en heeft bedacht waar hij zou moeten liggen: in Graauw, een klein dorp in Zeeuws-Vlaanderen, tevens geboorteplaats van Lucas Mingus, uitgever in Amsterdam. Als zijn tante Fien overlijdt, keert deze Lucas terug naar Graauw om de erfenis en de verkoop van haar huis te regelen.
Maar het dorp is niet meer zoals het was in Lucas’ herinnering. Er zijn sluwe projectontwikkelaars actief, er verblijven verdachte neo-nazi’s, er zijn spionerende monniken, moordende boeren, een louche, criminele antiquair die zijn neus overal insteekt, en een wereldvreemde autistische jongen die het gangenstelsel onder het dorp als zijn huis beschouwt. En er gebeuren vreemde dingen. Op een avond onderweg naar huis, krijgt Lucas een klap op zijn hoofd en raakt even bewusteloos. Een paar dagen later probeert iemand hem van de weg te rijden. Ook lijkt er iets vreemds aan de hand met het huis van zijn tante: iedereen wil het kopen. En het heeft allemaal te maken met de schat van Reynaert.
Het verhaal heeft kenmerken van een thriller. Er wordt gemoord, gezocht naar een schat, en de spanning loopt hoog op. Op de achterflap wordt het boek ook aangeduid als een ‘historische thriller’. Maar op de voorkant staat het predikaat ‘roman’. Thriller of literaire roman? De nadruk ligt vooral op de plot, op de zoektocht naar de schat, maar ook op de vragen eromheen. Wie heeft Lucas op zijn hoofd geslagen en wat doet de geheimzinnige antiquair in het dorp? Er wordt gezocht naar antwoorden op deze vragen, die als vanzelf bij de lezer opdoemen. En, zoals het in een goede thriller betaamt, geven de schrijvers niet te snel de antwoorden weg. De spanning blijft er goed in zitten. Dit komt vooral doordat Verhuyck & Kisling de lezer steeds een ander personage voorschotelen. Elk personage krijgt de kans het verhaal vanuit zijn eigen perspectief te vertellen. Dat maakt het verhaal niet verwarrend, integendeel, en het zorgt ervoor dat de vaart in het verhaal behouden blijft.
De verweving met Van den vos Reynaerde geeft het geheel een literair sausje, maar veel verder dan het uitgangspunt en enkele personages die aan Reynaert en de zijnen herinneren, komt het niet. Reynaert de Vos geeft Kisling & Verhuyck de schat waarnaar zij hun personages laten zoeken, en daarmee niet veel meer dan gewoon wat minder uit te leggen.
Want uitleggen, dat doet de epiloog wel, alle vragen worden daar, keurig op een rijtje, beantwoord. Als je Het leugenverhaal dichtslaat, het moment waarop bij literatuur de echte impact pas komt, zijn al de vragen opgelost, de suggesties uit de weg geruimd. Een roman is het niet geworden, maar het was spannend, je hebt lekker gelezen. Het is klaar.
Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.
Het voortbestaan van Recensieweb mogelijk maken? Steun ons.
