Els Florijn
Schaduw van de wolf
(2006)
Mozaïek
189 pagina's
€ 15,20
ISBN 9789023991700
Steun Recensieweb en koop dit boek bij Athenaeum (24-uurslevering)
oordeel
(3/5)
andere recensies
Van twijfel tot catharsis
door Inna Yoo, 28 november 2007
De naam Els Florijn (1982) zal bij menigeen vraagtekens oproepen, maar deze schrijfster heeft inmiddels twee romans op haar naam staan en heeft vooral in het christelijke veel waardering ontvangen voor haar werk. In 2002 won zij de verhalenwedstrijd van het Reformatisch Dagblad.
Haar eerste roman Laatste nacht uit 2003 gaat over een man die worstelt met de dood van zijn vrouw. Schaduw van de wolf was in 2005 genomineerd voor het beste christelijke boek van het jaar en in 2006 voor de Publieksprijs Christelijk Boek. In deze bildungsroman vertelt Florijn op een aangrijpende manier over een negentienjarig meisje dat zich gaandeweg ontwikkelt van eenzaam buitenbeentje tot zelfbewuste adolescent.
In het begin van het verhaal maken we kennis met Nina die in moeilijkheden zit en op zoek is naar oplossingen. Ze kampt met het gevoel dat ze alleen zichzelf heeft. Haar moeder Jetta is kort geleden gestorven, haar vader heeft ze nooit gekend en haar tweelingbroer Simon laat al lange tijd niets van zich horen.
Wonend op een eenzame kamer worstelt Nina met de dood van haar moeder en de ‘wolf’ die haar lastigvalt in haar dromen en in het dagelijkse leven. Het liefst gaat ze zwemmen, wat haar een bevrijdend gevoel geeft. Ze ontmoet Mart die haar vaak uitnodigt op zijn kamer. Er begint tussen hen iets op te bloeien, maar dan komt Simon op een avond uit het niets opdagen. Zonder nadere verklaring vraagt hij of Nina met hem wil meegaan naar Italië waar de familie van hun vader woont. In dat land waar ze zich vreemd voelt, wordt Nina geconfronteerd met het verleden van haar vader en haar ‘wolf’.
In hoeverre is Schaduw van de wolf nu een uitgesproken christelijke roman? Hoofdpersoon Nina kan niet zoveel met het geloof. Ze denkt er wel over na, maar opmerkingen waaruit een geloofsovertuiging spreekt, worden in de mond gelegd van andere personages: Joyce (een vriendin van Mart) en Maria, Nina’s oma. Zij is de enige die Nina het geloof expliciet aanraadt.
Het boek heeft zeker christelijke aspecten, maar die zijn fijntjes ingevlochten in het verhaal: de verwondering over God die Nina voelde in een kerk, de woorden van Joyce dat Jezus nooit meer uit de wereldgeschiedenis verdwijnt en de aanmoediging van oma Maria om rust te vinden in God. De christelijke elementen dragen eerder bij aan het verhaal dan dat ze het overheersen.
Het sterke punt van het boek is namelijk het verhaal zelf, waarin de twijfels van een jong meisje zich ontwikkelen van een groei- en zuiveringproces tot een catharsis. Ik kon mij vrij gemakkelijk herkennen in de onrust en conflictvolle situatie van Nina die op zoek is naar iets goeds en moois, naar veiligheid, hoop en rust. Thema’s als angst voor de dood, familie(problemen) en verlangen naar geborgenheid spelen een belangrijke rol en ze worden op een kundige manier uitgewerkt. Een voorbeeld is het sprookje over Roodkapje dat met het centrale verhaal is verweven. De angst voor de wolf roept de cruciale vraag op wie of wat Nina’s wolf is.
Knap is vooral de wijze waarop Florijn de gecompliceerde gevoelens van Nina verwoordt. Het komt erop neer dat zij je laat voelen wat Nina voelt door als het ware in haar hoofd te kruipen. Aan de hand van een strofe uit een gedicht all dreams fall like rain wordt bijvoorbeeld de associatieve denktrant van Nina uitgebeeld:
‘dromen… naar beneden glijden en verdwijnen doen ze. Iets in haar komt in opstand tegen de onherroepelijkheid van die gedachte. Het kan niet dat alle dromen verdwijnen, het moet mogelijk zijn om een droom te bewaren.Of is het dan geen droom meer? Ze zit vast in haar eigen gedachten.’
Nina’s gevoelens en gedachten worden mede ondersteund door herinneringen aan haar overleden moeder Jetta en die kleuren haar emoties. Zo denkt Nina hoe leuk Jetta haar kamer gevonden zou hebben, nadat ze, onrustig tobbend, is blijven steken in haar ingewikkelde ideeën.
Florijns schets van Nina’s groeiproces verleent Schaduw van de wolf authenticiteit. Nina is zo’n gewoon meisje dat je haar zomaar op straat kunt tegenkomen. Florijn zet haar neer als een doorsnee mens dat met het leven worstelt zoals ieder ander. ‘De wolf waar je zo bang voor bent, waar je tegen vecht, waar je voor vlucht, dat is niet een wolf uit het bos. Het is iets uit je eigen binnenste, verkleed als wolf.’
Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.
Het voortbestaan van Recensieweb mogelijk maken? Steun ons.
