Recensieweb - Recensie van Tomas Lieske, Mijn soevereine liefde

Een van de manieren om een goede schrijver te herkennen, is door een sterke novelle of kort verhaal. Hoe korter hoe moeilijker, want de spanningsboog, het plot en de climax moet allemaal in een beperkte ruimte geperst worden. De hoofdstukken, zinnen en alinea’s mogen niet breedsprakig zijn, maar moeten stuk voor stuk het verhaal dienen.

Tomas Lieske beheerst deze kunst uitstekend, want met Mijn soevereine liefde heeft hij een juweel van een novelle geschreven. De setting is het Spaanse hof van Filips II, midden zestiende eeuw. Het grootste christenrijk op aarde wordt bedreigd met intriges, oorlogen, opstanden, dood en ongeluk. Filips II heeft altijd gemeend dat de waarheid – zijn waarheid – zou triomferen over de leugens van zijn vijanden. Mede daardoor ontstond het beeld van Spanje als ‘de zwarte legende’. In deze sfeer heeft Lieske de Hollander Marnix de Veer geplaatst. Hij was wiskundige en instrumentenmaker in dienst van Filips, maar ook een van de weinige vertrouwelingen die Filips II om zich heen duldde. Marnix werd belast met de bouw van het koninklijke paleis El Escorial, waar alle Spaanse koningen hun laatste rustplaats vinden.

In Mijn soevereine liefde schrijft Marnix de Veer met bescheiden pen een kort overzicht van zijn leven en van zijn haat- liefdeverhouding met Filips. Marnix was een twintiger toen hij net was aangesteld aan het hof en bij een dwaaltocht door het kasteel, speelt zich een volmaakte scène voor zijn ogen af:

‘De halfnaakte vrouw reageerde nauwelijks op alle vragen en opmerkingen van de oudste. Ze hield haar mond dicht, ze liet de vlokken schuim op haar gezicht langzaam naar beneden glijden. De ogen stonden half open, de blik was schuin naar beneden gericht als van iemand die niet achterom kan kijken, maar wel haar aandacht houdt bij iets wat achter haar of naast haar plaatsvindt. Boven de volle borsten maakten de schouders bijna een breekbare indruk. De sleutelbeenderen staken duidelijk af en kwamen, tegelijk met de halsspieren, samen boven het borstbeen, op een manier die mij diep ontroerde. Een beter woord voor die plotselinge neiging haar te beschermen, haar mijn eigen intieme leven toe te vertrouwen en vooral alles van haar aan te raken, ken ik niet. Ook langs de halsspieren gleed schuim traag naar beneden.’

Marnix zal twaalf volmaakte dagen en nachten met Isabel doorbrengen, totdat Filip achter de relatie komt en Isabel van hem afpakt. Ze wordt weggevoerd en zal de rest van haar leven, op een geheime locatie vanwege Marnix, de minnares van El rey zijn.
Na vijftig jaar in dienst van de Spaanse koning beseft Marnix dat hij nog altijd trouw aan hem is, maar ook dat hij volmaakt gelukkig kan zijn als hij weer dat eerste beeld van Isabel voor ogen ziet.

De kenmerken van een goede novelle kwamen al even kort ter sprake in de eerste alinea. Na het lezen van Mijn soevereine liefde kan ik niet anders concluderen dan dat Lieske dit genre uitstekend beheerst. De spanningsboog blijft tot de laatste zin intact, het verhaal is kort – het telt honderd pagina’s – maar toch compleet. In geen enkel opzicht is Marnix een verbitterde hoofdpersoon na het verlies van zijn grote liefde. Hij voelt zelfs een diepe broederliefde voor de man die hem zijn Isabel heeft afgepakt. Lieske bereikt dit door zijn gevoelige schrijfstijl die bij de lezer exact de ‘juiste’ sentimenten oproepen. Toch zou ik dit verhaal nooit sentimenteel noemen, want de driehoeksverhouding tussen Filip, Marnix en Isabel is goed ingebed in de bikkelharde setting, waarin vooral wantrouwen en gekonkel de boventoon voert. Kortom, een uitstekend boek dat als enige minpunt heeft dat je het in drie uur uitleest. Gelukkig heeft Tomas Lieske een backlist van elf titels waar we ons nog in verder in kunnen verdiepen.

Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.

Het voortbestaan van Recensieweb mogelijk maken? Steun ons.

Recensieweb. Nieuwe literatuur. Nieuwe gidsen.

nieuwste recensies

Tomas Lieske

oordeel

elders op recensieweb

andere recensies

Het missen van Isabel