Recensieweb. Nieuwe literatuur. Nieuwe gidsen.

nieuwste recensies

Elke keuze sluit een oneindig aantal werelden uit

door Frank Groenman, 8 mei 2008

Hoe zou mijn leven eruit zien als ik op een cruciaal moment in mijn leven een andere beslissing had genomen? Het is een vraag die we onszelf allemaal wel eens stellen. NRC-redacteur en essayist Maarten Schinkel stelt deze twijfels op treffende en originele wijze aan de orde in zijn romandebuut Drie.

Zoals de titel al suggereert telt de roman drie hoofdpersonen: de wetenschapsjournalist Walter Bardinksy, drugsverslaafde Berry en popster Spike. Aan alle drie de personages wordt beurtelings een hoofdstuk gewijd. Aan het begin van de roman vertrekt Bardinsky naar een wetenschapsinstituut in Oost-Nederland om een reportage te maken over een experiment. Popster Spike is net van plan om van platenmaatschappij te verwisselen als hij in het Vondelpark een visioen krijgt, waarna hij zich een vreemde in zijn eigen stad voelt. En Berry zit midden in de ratrace van winkeldiefstallen en drugs scoren, als hij op sleeptouw wordt genomen door een oudere man die eigenlijk te altruďstisch is om een junk te kunnen zijn.

In het wetenschapsinstituut bekruipt Walter Bardinksy langzaam het gevoel dat hij niet alleen vanwege zijn journalistieke vaardigheden door het instituut is uitgenodigd, maar nauwer betrokken is bij het experiment dan hem lief is. De omstandigheden dwingen hem om keuzes en gebeurtenissen uit zijn eigen verleden onder ogen te zien, en dan vooral de oorzaken waardoor zijn jeugdband Damn! uit elkaar is gegaan. En wat is eigenlijk zijn relatie tot Berry en Spike?

De auteur hanteert een vlotte, hoewel soms enigszins vlakke schrijfstijl, met veel ruimte voor dialogen en wetenschappelijke uitleg. En hoewel de tekst niet uitblinkt in stilistische juweeltjes, kun je je als lezer niet onttrekken aan de vaart in het verhaal en blijf je doorlezen. Daarbij weet Schinkel op overtuigende wijze de sociale omgevingen te schetsen waarin de personages verblijven. Zo mijmert drugsverslaafde Berry dat ‘het geluk altijd dichtbij is als je gewend bent slechts één dagdeel vooruit te kijken’. En popster Spike is zich erg bewust van het feit dat zijn fans niet zozeer geďnteresseerd in hem als persoon, maar in ‘het product Spike, het door producers, marketeers en mediastrategen aangeklede en van een persoonlijkheid voorziene fenomeen’.

Maar dat is ook meteen het zwakke punt van de roman: de typeringen van de personages hebben iets schematisch. De personages zijn archetypen die zo volledig passen binnen hun sociale milieu dat ze in de roman maar mondjesmaat tot leven komen

Een gebrekkige karakterschets hoeft echter een spannend verhaal niet in de weg te staan. In Drie wordt de lezer vrijwel onmiddellijk in een fascinerende sciencefictionachtige sfeer gezogen, waarin ruimte en tijd niet zulke zekerheden blijken te zijn als we altijd gedacht en gehoopt hadden. De auteur maakt de (in onze wereld van drie dimensies) ongewone situaties aannemelijk door de ijzeren logica waarin hij de verhaallijn heeft gegoten. En hoewel de wetenschappelijke uitweidingen van hoogleraar fysica prof. G de Santis van het wetenschapsinstituut enigszins de vaart uit het verhaal halen, vormen ze een onmisbare schakel voor het dramatische slot van de roman.

Drie is zeker niet een roman die nog lang in je hoofd nadreunt nadat je hem hebt uitgelezen. Maar het is wel een vlot geschreven wetenschapsthriller waarin Schinkel een diepere filosofische laag weet te raken: elke keuze die we maken sluit een oneindig aantal mogelijke werelden uit.

Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.

Dit artikel is geprint van Recensieweb - www.recensieweb.nl.

Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.