Elle van Rijn
De hartbewaakster
(2008)
Contact
269 pagina's
€ 17.95
ISBN 9789025427764
Steun Recensieweb en koop dit boek bij Athenaeum (24-uurslevering)
oordeel
(2/5)
elders op recensieweb
recensie van De tragische geschiedenis van mijn succes
recensie van De dag waarop ik Johannes Klein doodreed
Filmscript van begin af aan
door Marjon Kranenbarg, 8 oktober 2008
Vrijdag 3 oktober maakte Elle van Rijn in de radioshow van Ruud de Wild bekend dat haar nieuwste boek De Hartbewaakster, dat afgelopen februari verscheen, verfilmd zal worden. Zo snel kan het gaan. Het tweede boek van Van Rijn vertelt over zuster Anna die haar saaie leven ineens 180 graden omgedraaid ziet als zij een ‘vaste patiënt’ op een andere manier leert kennen. Hij moet een nieuw hart hebben en samen bedenken ze een ingenieus plan om dat voor elkaar te krijgen.
In het eerste gedeelte van het boek lijkt de lezer in chicklit pur sang terecht te zijn gekomen. Anna werkt op de hartafdeling van een ziekenhuis en heeft een redelijk onopvallend leven. We horen over haar visie op haar eigen leven, liefdes, haar vader, haar zus, haar telfetisjisme. Dan wint ze de loterij; dit kan alles veranderen! Maar… ze kan het lot niet meer vinden. Schijnbaar eindeloos blijft dit gevoel van machteloosheid in het boek rondzwerven; met een zeker gemis aan creativiteit volgt dan de zoektocht naar de verandering in haar leven, keer op keer.
‘Het is altijd een geliefd gespreksonderwerp voor mensen. Een van hen was ik. “Wat zou je doen als je de loterij wint?” Een veelgehoord antwoord is: “Ik zou een gedeelte aan arme mensen geven. Het storten op de rekening van een goed doel. Een weeshuis beginnen in Bangladesh.” Ik denk daar nu pas aan. Slecht teken. Teken van egoďsme. Oei oei oei. Wat moet ik daar nou weer mee. Heb ik en niet de loterij kunnen innen en moet ik me ook nog schuldig gaan voelen over de zelfzuchtige plannen die ik met het geld had. Tjonge jonge, ik heb het niet gemakkelijk.’
Maar dan lijkt haar leven toch nog een onverwachte wending te krijgen. Op de hartafdeling van het ziekenhuis waar ze werkt gaat ze een ‘vaste klant’ ineens in een ander licht zien; deze Wouter laat haar zien dat het leven ook spannend kan zijn. Hij komt vaak bij haar op de afdeling, omdat hij zulke hartproblemen heeft, dat hij eigenlijk een transplantatie zou moeten hebben. Maar dat is niet zomaar geregeld; er is een wachtlijst. Als de romantiek tussen hen beiden opbloeit (en we ware Bridget Jones-momenten mee maken), ontspringt er een briljant plan om een nieuw hart toch voor elkaar te krijgen.
Het verloren lot is vergeten en samen gaan ze op een nieuwe queeste. Alle bijpersonen uit het eerste deel van het boek komen bij elkaar in Het Grote Complot: Anna’s collegazuster die een buitenechtelijke relatie met een arts op de afdeling heeft, haar vader die voor zijn dementie een dubbelleven met vrouw en kind in Thailand leidde, maar ook de zakenrelatie van haar vader die haar vroeger heeft verkracht. Het moge duidelijk zijn: ineens worden we op een ander niveau in het leven van Anna gezogen, emotionele beweegredenen prevaleren boven de oppervlakkigheid van de eerdere hoofdstukken. En in een nieuwe verhaalvorm volgen de gebeurtenissen om Het Plan uit te werken.
‘Volgens Wouter is Donette op dit tijdstip zeker aan het werk. Tenzij ze ziek is, natuurlijk. Hij heeft me uitgelegd hoe ik het penthouse binnenkom, wie ik tegen kan komen in de gang en hoe ik moet reageren in geval van nood: in slecht sprekend Nederlands zeggen dat ik de nieuwe werkster uit Polen ben. Dit is wel aan mij besteed. Terwijl ik de tweedehands gebloemde blouse aantrek, oefen ik even voor mezelf: ”Gallo, iek ben Linda. Van Poland. Iek moete sijn bove, schoonmake. Goeiedag.”’
Het plan slaagt, en het boek kan eindigen met een laatste verrassende wending en een hoofdstuk ‘Vijf jaar later’. Die wending en andere stilistische zetten uit het boek maken dit een chicklitroman. Het leest lekker weg en beantwoordt op z’n eigen manier aan de eisen van het genre van de jonge, onopvallende vrouw die de liefde vindt en boven zichzelf uitstijgt. Wanneer we echter in de aanloop naar en de uitvoering van het Grote Plan heen en weer worden geslingerd tussen oppervlakkigheid, emotionele verledens en complottheorieën, lijkt het toch verder te gaan dan dat. Anna maakt een ontwikkeling door!
Maar die verhaallijn is toch echt te dun om De hartbewaakster tot een ontwikkelingsroman te maken. De wendingen eisen behoorlijk aanpassingsvermogen van de lezer, het blijft steeds onduidelijk waar Van Rijn heen wil met haar verhaal Wat wil ze achter laten, hoe moeten we het boek opvatten? Moeten we het eigenlijk wel als boek opvatten, of meer als film? Een Groot Plan, verweven met bedrog, verleden, liefde en toekomst; het lijkt een script. In die vorm zal het verhaal dan ook zeker beter tot zijn recht komen.
Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.
Het voortbestaan van Recensieweb mogelijk maken? Steun ons.
