Recensieweb. Nieuwe literatuur. Nieuwe gidsen.

nieuwste recensies

Vlees noch vis

door Willeke Herwig-Donker, 23 oktober 2008

Dit boek vertelt het verhaal van mannen met de naam Barels: een vader en zijn twee zoons. Het begint met Harmen, een eenvoudige jongen van het Drentse platteland, die onder andere vanwege zijn stotteren een minderwaardigheidsgevoel heeft. Wanneer hij wegloopt van huis, komt hij terecht bij een Fries bouwbedrijf, waar hij aan de slag gaat als timmermansknecht. Na enkele jaren trouwt hij met de dochter van zijn baas en neemt haar mee terug naar Drenthe. Daar werkt hij zich op van knecht van een varkenskoper tot directeur van een eigen vleesfabriek.

Ze krijgen een tweeling, twee zoons: Warmond en Victor. Harmen heeft duidelijk voorkeur voor de bijdehante Warmond, en ziet hem dan ook als zijn potentiële opvolger. Het klassieke geval van de vader die de ene zoon verkiest boven de andere. Met Warmond loopt het echter niet goed af. Wanneer hij in Amerika is voor een enorme zakendeal met een Amerikaanse vleesfabrikant, krijgt hij een dodelijk ongeval. Victor moet dan de zaak overnemen, tot groot verdriet van zijn vader.

Onder leiding van Victor gaat het met de fabriek snel bergafwaarts. Uiteindelijk moet hij zelfs besluiten de fabriek te verkopen aan de grootste concurrent, die al snel de fabriek sluit omdat deze niet meer winstgevend te maken blijkt. Victor ontwikkelt dan een nieuw idee: op de plaats van de fabriek moet een grote recreatieberg ontstaan, met een kabelbaan en allerlei andere attracties.

Familievlees is een familieroman met literaire trekjes. De personages (een familie), de locatie (het Drentse platteland) en de verhaallijn (een bedrijf dat opkomt en ondergaat) passen binnen de familieroman, maar de stijl waarin dit alles beschreven wordt, is literair te noemen. Het is een interessant nieuw genre, maar het heeft mij niet weten te overtuigen.

Martin Hendriksma is een goede verteller; je leert de personages kennen en begrijpen, je leeft met ze mee. Anderzijds was dat meeleven wel van een afstandje: ik heb me geen moment echt betrokken gevoeld bij de hoofdpersonen. Ik heb geen medelijden met hen gehad, ben niet boos op hen geweest en was niet blij voor hen. Dat heeft ook te maken met het feit dat er drie hoofdpersonages zijn, waardoor je het verhaal van drie kanten hoort en daardoor haast gedwongen wordt tot een objectieve blik. Deze drie hoofdpersonages zorgen ook voor een onderbroken spanningsboog: het is niet echt een verhaal uit een stuk, en dat maakt het moeilijk je echt in te leven in het verhaal.

Ik weet het niet. Ik heb me niet verveeld tijdens het lezen van dit boek, maar ik heb ook niet genoten. Om aan de (overigens nogal onsmakelijke) titel van het boek te refereren: wat mij betreft was het vlees noch vis.

Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.

Het voortbestaan van Recensieweb mogelijk maken? Steun ons.

Dit artikel is geprint van Recensieweb - www.recensieweb.nl.

Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.
Het voortbestaan van Recensieweb mogelijk maken? Steun ons.