Mireille van Hout
Voorbij Mels
(2008)
TM
320 pagina's
€ 17,95
ISBN 9789049900663
Steun Recensieweb en koop dit boek bij Athenaeum (24-uurslevering)
oordeel
(2/5)
andere recensies
Hormonenbitches hunkeren naar stevige verkering
door Frank Groenman, 1 december 2008
In Voorbij Mels maken we kennis met Roos, een carrièrevrouw van in de dertig. Bij de publiciteitscampagne voor een nieuw type auto werkt ze samen met Mels, een stoere projectmanager en surfdude, tot wie ze zich onmiddellijk seksueel aangetrokken voelt. En hoewel ze wel voelt dat hij als potentiële partner niet zo geschikt is, begint ze toch een affaire met hem. Als ze in die affaire zwanger raakt en Mels door zijn chef (de oom van Roos) op staande voet wordt ontslagen, verdwijnt de man met onbekende bestemming naar het buitenland om een ‘sabbatical’ te houden. Dat is het beginpunt van de roman: Roos gaat samen met Mels’ broer op zoek gaat naar haar verdwenen minnaar. Die tocht voert het tweetal langs de Spaanse kusten, in het midden van het internationale surftoerisme.
De roman is geschreven in een vlotte goed leesbare stijl doorspekt met (erg veel) ‘hip’ Engels. De hoofdpersoon en verteller Roos geeft blijk van spitsvondigheid en een aangenaam gevoel voor ironie. Als Roos merkt dat ze zwanger is, merk ze fijntjes op: ‘Ik wist bijna zeker dat Mels nooit in mij was klaargekomen. Zwanger worden van voorvocht, hoe uncool was dat.’ Mireille van Hout speelt op vermakelijke wijze met het taalgebruik van trendy dertigers. Die hippe stijl ontspoort af en toe wel in flauwigheden en dan verdampen bijvoorbeeld subsidiebronnen voor cultuur ‘als Bar-le-Duc in de Sahara’. Soms scheert de roman ook rakelings langs de stijl van damesromannetjes: ‘Ik kon mijn ogen niet meer van hem afhouden. Ik was als gevangen in zijn donkerbruine ogen.’
De thematiek van een hoogopgeleide intelligente carrièrevrouw van in de dertig die valt voor een foute man, een onverbeterlijke macho met bindingsangst, is amusant en vermakelijk uitgewerkt. We zien Roos vechten tegen haar hormonen waarbij ze gedoemd is het onderspit te delven. Maar de verhaallijn is ook nogal voorspelbaar. Zowel de lezer als Roos zelf ziet de ellende al van mijlenver aankomen, lang voordat zij en Mels elkaar zelfs maar gekust hebben: ‘neuken, geilheid, verboden liefde: na langere tijd klitte alles samen tot één onoverzichtelijke moederkoek. Dan werden zelfs de hormonenbitches genadeloos verliefd en hunkerden zij naar stevige verkering.’ Daarbij verzanden Roos’ mijmeringen over haar liefdesleven nogal eens in clichés, waarin vrouwen van Mars blijken te komen en vrouwen van Venus.
Voorbij Mels is een onderhoudende zedenschets van hoogopgeleide dertigers in Amsterdam en hoe ze worstelen met werk, seks en relaties. De verhalen over Roos en haar boezemvriendinnen kunnen zeker aanspraak maken op de status van een Amsterdamse Sex and the city. Maar de persoonlijke ontwikkeling van het hoofdpersonage, van een onbezorgde ‘party girl’ naar moeder, wordt een stuk minder overtuigend neergezet. Roos’ gedachten en gevoelens en haar gesprekken met vriendinnen en familieleden zijn niet altijd even boeiend en houden het verhaal soms erg op. Mels is een boeiend personage maar wordt voornamelijk opgevoerd als een onverbeterlijke macho die toch een gevoelsleven blijkt te hebben, een ruwe bolster blanke pit.
De detectiveachtige queeste naar Mels langs allerlei surfstranden in Azië eindigt op dramatische wijze op een Indonesisch eiland. Maar hoe ingrijpend al die gebeurtenissen ook zijn, de lezer wordt er eigenlijk nauwelijks door geraakt.
Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.
Het voortbestaan van Recensieweb mogelijk maken? Steun ons.
