Wouter Godijn
mijn ontmoeting met God en andere avonturen
(2010)
Contact
189 pagina's
€ 18,95
ISBN 9789025450984
Steun Recensieweb en koop dit boek bij Athenaeum (24-uurslevering)
oordeel
(4/5)
elders op recensieweb
recensie van De dood van een auteur die een beetje op Wouter Godijn lijkt
De depressieveling die naast Marilyn Monroe slaapt
recensie van Mijn ontmoeting met God en andere avonturen
andere recensies
Levend document van een stervende schrijver
door Sharita Bhikharie, 21 november 2011
Dit is een recensie in het kader van de AKO-Literatuurprijs 2011 schaduwjury
Je bent in de eerste regels van Mijn ontmoeting met God en andere avonturen al gewaarschuwd: ‘(…) de waarheid kan men niet schrijven,’ maar toch lees je verder, terwijl je van het ene uiterste in het andere belandt. De hoofdpersoon heeft ondanks zijn MS een bijna volmaakt leven met fijne kinderen en een plezierige vrouw en toch wil hij zelfmoord plegen. Hij is erg geboeid door de boeken van schrijvers die het mysterie van het leven onder ogen durfden zien. Zelf is hij nog niet zover en blijft hierdoor in strijd met het leven. Het hele verhaal is gecentreerd rondom zijn neerslachtigheid en als je dieper in het boek raakt, kom je erachter hoe een leven behoorlijk perfect kan zijn, zo perfect dat het zelfs een depressie kan veroorzaken.
‘We vragen het nog eens: jij die zoveel hebt bereikt, die zo’n rijk leven leidt, hoe kon jij depressief worden…? En mijn antwoord, het eerste dat bij me opkomt, is: daarom juist. Omdat ik zo’n mooi, in mijn fantasie soms naar het volmaakte neigend leven had, dáárom werd ik depressief. Omdat het de enige manier was waarop in mezelf nog kon overtreffen.’Het echte avontuur begint als de hoofdpersoon op het dak staat waar zijn moeder zelfmoord heeft gepleegd. Hier vindt ook de ontmoeting uit de titel plaats, met God in de rol van T-Rex. De andere belevenissen volgen vlug daarop. Vanaf dat moment begint het verhaal zich langzaam te ontpoppen als een terugblik op het leven van de hoofdpersoon, maar dan achterstevoren. De tijd gaat achteruit en iedere dag verdwijnt er weer iets, uiteindelijk zelfs zijn vrouw en kinderen en is de hoofdpersoon weer jong. De tienerversie van hemzelf vindt een manuscript waar zijn toekomstige leven in staat beschreven, maar dat beseft hij nog niet.
Godijn hanteert een taalgebruik met originele metaforen en vergelijkingen: ‘De tijd leek tot stilstand te komen. Ik hoefde geen zelfmoord te plegen, begreep ik, omdat ik al dood was, Ik had me het hiernamaals iets anders voorgesteld dan een lege bus waarin je, vergezeld door een ongeïnteresseerde chauffeur, steeds dieper in de eeuwigheid wegzakte.’ Zijn boek is een levend document waarin iedere keer iets lijkt te veranderen, want als je de passages herleest, ontdek je steeds nieuwe invalshoeken en vallen iedere keer andere details op. Niet alles in het boek is direct te duiden en dat houdt de aandacht vast totdat het later weer op zijn plek lijkt te vallen. Er worden geen voorzetjes gegeven die niet achteraf in het verhaal terugkeren. Alles lijkt zorgvuldig uitgedacht en met reden te zijn geconstrueerd tot één verhaal.
Ook schrijft Godijn heel beeldend, waardoor hij echt de sfeer van het moment neerzet. Wel vloog ik af en toe ongeduldig door de bijvoeglijke bijzinnen heen om tot de kern te komen, omdat je door alle extra informatie continue op het verkeerde been wordt gezet. De auteur onderbreekt het verhaal steeds om na te gaan, zo lijkt het, of ik het allemaal nog wel kan volgen of om mijn mening bij te sturen op een manier die suggereert dat hij weet wat er op dit moment door mijn hoofd gaat. Door op deze manier handvatten aan te reiken om in het verhaal te blijven, creëert hij juist volop ruimte om te dwalen in het boek. Aan de ene kant heel grappig, maar aan de andere kant zet het mij wel aan het denken over wat hij nu precies duidelijk wil maken.
‘Beste schrijver! hoor ik u roepen, nu begrijpen we er écht helemaal niets meer van. Eerst heb je het over je ‘nieuwe pappa en mamma’, met wie wij nog helemaal niet hebben kennisgemaakt. Anderhalve zin later begin je over je moeder en wij vragen ons nu af: bedoel je daar je oude moeder mee, of je nieuwe en wie mag dat dan wel zijn? Heus, de mist zal optrekken, alles zal duidelijk worden, zelfs wat nu achter zo veel mist is verborgen dat u het nog niet eens heeft opgemerkt.’Mijn ontmoeting met God en andere avonturen is een boek waar je niet direct op uitgekeken bent. Het slot is even ongewoon als voorspelbaar. Zo schrijft Godijn aan het eind van zijn verhaal: ‘Als u goed zoekt, zult u het vinden’. Hij is eigenlijk vanaf de eerste pagina al bezig om de essentie van zijn verhaal uiteen te zetten, zodat iedereen de diepere betekenis voor zichzelf kan bepalen.
Het auteursrecht berust bij de respectieve auteurs van de teksten op Recensieweb.
Het voortbestaan van Recensieweb mogelijk maken? Steun ons.
