http://www.recensieweb.nl/ Nieuwe literatuur. Nieuwe gidsen. Copyright 2010 http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss http://www.recensieweb.nl/recensie/3159/De+wilde+haren+van+toen.html http://www.recensieweb.nl/recensie/3159/De+wilde+haren+van+toen.html Walter van Raamsdonk, Massimo Groen en Theo Eckhardt: in Joost Zwagermans boekenweekgeschenk Duel (2010) zijn deze kunstenaars ‘cracks’ van een vorige generatie. Als een stel oudgedienden worden zij voor de baanbrekende tentoonstelling Duel afgeserveerd. Heel anders was dat in 1989, toen zij als hoofdpersonages van Zwagermans Gimmick! nog een onmiskenbare voorhoederol bekleedden. Ze waren even jong en hip als de roman zelf. Zou ook die vandaag de dag zijn jeugdige aantrekkingskracht verloren hebben? do, 11 mrt 2010 07:50:18 +0100 http://www.recensieweb.nl/recensie/3158/Zijn+we+te+kritisch%3F.html http://www.recensieweb.nl/recensie/3158/Zijn+we+te+kritisch%3F.html De recensies zijn (bijna allemaal) geschreven. Arnold Heumakers stelde in NRC vast dat men zich bij het boekenweekgeschenk ‘niet zal vervelen, Zwagerman weet hoe hij de aandacht van zijn lezers vast moet houden’. Maar ook: ‘Met de fictie zijn de “eeuwiger” vragen weliswaar uit het zicht verdwenen, maar het andere en door hemzelf doorgaans meest benadrukte deel van zijn poëticale programma voert hij als columnist en commentator veel beter uit dan in de meeste van zijn romans. Helaas ook beter dan in zijn Boekenweekgeschenk, dat slechts vintage Zwagerman bevat. Niet meer, niet minder.’ De rest is eigenlijk overwegend positief. Zijn wij dan te kritisch? Recensieweb gaat de discussie aan, bij NRCBoeken.nl, op Linkedin, op Twitter, en hier. wo, 10 mrt 2010 08:54:40 +0100 http://www.recensieweb.nl/recensie/3157/96+pagina%92s%2C+en+geen+letter+meer+.html http://www.recensieweb.nl/recensie/3157/96+pagina%92s%2C+en+geen+letter+meer+.html Er is veel dat om aandacht schreeuwt in Duel, het boekenweekgeschenk 2010. Allereerst de ontvreemding en beschadiging van een kostbaar werk van de kunstenaar Rothko, en de consequenties die deze gebeurtenis heeft voor de toch al beschadigde museumdirecteur Jelmer Verhooff, wiens neergang ermee wordt ingezet. Dat leidt tot een min of meer plotgericht verhaal, waarin echter ook de kunstkritiek een belangrijke rol speelt. Het duel tussen ‘oude’ en ‘nieuwe’ beeldende kunst wordt in Duel aan de kaak gesteld, met als metaforische commentaar op die strijd het conceptuele kunstproject van Emma Duiker, die de kwetsbaarheid van die kunst en daarmee het wezen ervan blootlegt. En dan is er nog de tekst zelf, die bij vlagen sturend is (‘Nee, dít is de proloog’) en het verhaal een hoog tempo oplegt. di, 09 mrt 2010 22:12:22 +0100 http://www.recensieweb.nl/recensie/3156/Een+middelmatige+vader+in+een+bovengemiddeld+humor.html http://www.recensieweb.nl/recensie/3156/Een+middelmatige+vader+in+een+bovengemiddeld+humor.html Joris Veldt krijgt een zoon. Wat voor de gemiddelde man een heuglijke gebeurtenis is, boezemt de getrouwde en tijdelijk werkloze Joris alleen maar angst in. Zijn eigen kindertijd heeft hij ervaren als een aaneenschakeling van vragen waarop geen of onbevredigende antwoorden gegeven werden, van een obsessie met de dood en de daarbij behorende gedachtes aan zelfmoord, en steeds weer de bevestiging van zijn eigen middelmatigheid. Hij was, kortom, geen gelukkig kind. In de novelle Tomaatsj omschrijft Joost Zwagerman Joris’ dappere maar lang niet altijd succesvolle pogingen om een goede vader te worden. ma, 08 mrt 2010 16:04:49 +0100 http://www.recensieweb.nl/recensie/3154/Een+meesterlijk+idee+om+zeep+geholpen.html http://www.recensieweb.nl/recensie/3154/Een+meesterlijk+idee+om+zeep+geholpen.html Alleen iemand met het talent van Rafaël kon de verveeld kijkende engeltjes schilderen die ook de vredelievendste bezoekers van de Dresdner Gemäldegalerie doen zoeken naar zwavelzuur om over de Sixtijnse Madonna te spuiten. Alleen mensen met het talent van een Lennon/McCartney konden een ‘Ob-la-di, ob-la-da’ componeren dat tot op de huidige dag de ranglijst van ergerlijkste liedjes aanvoert. En alleen iemand met het talent van een Cees Nooteboom kon het boekenweekgeschenk 1991, Het volgende verhaal schrijven. zo, 07 mrt 2010 15:25:38 +0100 http://www.recensieweb.nl/recensie/3153/De+strijd+tussen+concept+en+urgentie.html http://www.recensieweb.nl/recensie/3153/De+strijd+tussen+concept+en+urgentie.html Is 96 pagina’s genoeg voor een ‘echte’ Zwagerman? Ja, maar niet voor de beste Zwagerman. Duel vertegenwoordigt het oeuvre van de auteur, leidt op een uitstekende manier in, maar stijgt niet uit boven het eerdere werk. Misschien is dat juist omdat het kopiëren, het verwijzen, het verbinden zo centraal staat, omdat het concept overheerst. vr, 05 mrt 2010 16:52:51 +0100 http://www.recensieweb.nl/recensie/3152/Doorgeschoten+ironie+.html http://www.recensieweb.nl/recensie/3152/Doorgeschoten+ironie+.html Het verhaal gaat dat bezoekers van het New Yorkse Metropolitan eens op een serie zwarte objecten stuitten in allerlei ondefinieerbare vormen. Aandachtig namen ze de kunstwerken in zich op en lazen de bijschriften. Totdat iemand ontdekte dat hier een misverstand in het spel was: het ging om beeldhouwwerken die met zwarte doeken waren afgedekt als voorbereiding op een transport. De zaal was per vergissing geopend. Deze anekdote had niet misstaan in Zwagermans boekenweekgeschenk, waarin moderne kunst het onderwerp van spot is. vr, 05 mrt 2010 16:51:32 +0100 http://www.recensieweb.nl/recensie/3151/Pleidooi+voor+symbolische+waarde.html http://www.recensieweb.nl/recensie/3151/Pleidooi+voor+symbolische+waarde.html Onlangs vond na vijfendertig jaar discussie in museum De Fundatie een gebeurtenis plaats die de nimmer afnemende actualiteit van de centrale vraag uit Zwagermans boekenweekgeschenk Duel bevestigde. Le blute fin werd geaccepteerd als ‘echte’ Van Gogh, wat de waarde van het schilderij ruim vertienvoudigde. In Zwagermans nieuwste novelle gebeurt in fictie precies het omgekeerde: Mark Rothko’s Untitled no. 18, 1962 met een marktwaarde van een slordige dertig miljoen euro, wordt geruild voor een ordinaire imitatie, een vervalsing met een waarde van – ja, dat is dus die grote centrale vraag. vr, 05 mrt 2010 16:43:03 +0100 http://www.recensieweb.nl/recensie/3150/Zandgrond+in+stroomversnelling.html http://www.recensieweb.nl/recensie/3150/Zandgrond+in+stroomversnelling.html ‘Zandgrond had ze altijd gehaat’ – de eerste woorden van het boekenweekgeschenk van 2002 zijn goede eerste woorden. Als een alinea later blijkt dat hij, haar echtgenoot, vindt dat ze er niettemin schitterend op wonen, blijkt meteen welke beweging Anna Enquists De ijsdragers domineert: verwijdering. Zij stort zich op de tuin, hij op zijn werk, en langzaam blijkt waarom ze niet gewoon samenleven – hun dochter is weg. do, 04 mrt 2010 08:09:12 +0100 http://www.recensieweb.nl/recensie/3148/God+of+toeval.html http://www.recensieweb.nl/recensie/3148/God+of+toeval.html Een geïsoleerd gehucht, een bevolking die zich van God nog gebod wat aantrekt, een kermis met een boeienkoning, een uit de hand lopende vechtpartij, een fikse brand en een opbloeiende liefde. Van deze bestanddelen maakt August Defresne in zijn novelle Het gehucht een levendig spektakel, eindigend in een ramp – het gehucht brandt geheel af. Toch zijn de fictionele feiten van het verhaal ondergeschikt aan de werkelijke vraag: niet wie er schuld heeft, maar wat de diepere betekenis is. De pastoor ziet er duidelijke de hand van God in – ‘Mij is de wrake’ – terwijl het voor de onderwijzer een uitgemaakte zaak is, dat het puur toeval was. wo, 03 mrt 2010 15:02:34 +0100 http://www.recensieweb.nl/recensie/3147/Verhalende+aantekeningen+uit+de+Tweede+Wereldoorlo.html http://www.recensieweb.nl/recensie/3147/Verhalende+aantekeningen+uit+de+Tweede+Wereldoorlo.html Toen Hermans in 1993 van de CPNB het verzoek kreeg het boekenweekgeschenk te schrijven, koos hij voor de bewerking van een eerdere, niet gepubliceerde novelle, Argelooze terreur, die hij in 1944 schreef. De bewerkte versie, In de mist van het schimmenrijk, bestaat uit – zoals we van de literaire vakman Hermans gewend zijn – uitstekend geschreven fragmenten uit het dagboek van de student Karel R., die in de periode van maart tot en met oktober 1944 zijn gedachten en belevenissen in het bezette Amsterdam optekent. di, 02 mrt 2010 23:11:06 +0100